Nadeszły trudne czasy dla fanów futbolu. W świecie ograniczonym epidemią nie możemy wyściubić nosa poza teren Ośrodka. W najbliższym czasie możemy zapomnieć o kibicowaniu z trybun Pomezanii, Nogatowi czy Olimpico. Nawet telewizja nie poratuje nas żadną nową transmisją meczu Lechii, Arki, Liverpoolu czy Realu. Co nam zatem zostało? Rozgrywamy mecze na Orliku, zawody Turbokozaka czy bawimy się piłką w sali gimnastycznej. Poziom jest wysoki, ale mimo wszystko tęsknimy za Messim, Lewandowski, Piątkiem czy Marco Paixao. Tę tęsknotę próbujemy załatać przenosząc się w świat wirtualny i wchodząc w role największych światowych gwiazd futbolu. Pokaż więcej →

Święta, święta i po świętach… Podczas przepustek w towarzystwie rodziny i kolegów mijają one błyskawicznie. Wyjeżdżając nawet na kilka dni możemy zmienić otoczenie, odetchnąć trochę od ośrodkowego rytmu dnia, odpocząć od obowiązków i przede wszystkim spotkać się z dawno nie widzianymi, a ważnymi dla nas ludźmi. Po otrzymaniu informacji, że żaden z nas nie dotrze do domu z powodu epidemii koronawirusa bardzo się wkurzyliśmy. Nie dość, że większość z nas nie widziała najbliższych od stycznia, a niektórzy i od listopada (!), to jeszcze Wielkanoc mieliśmy spędzić nie z nimi, a w Ośrodku. Możecie wyobrazić sobie, jakie nastroje panowały pośród nas. Co prawda wychowawcy i dyrekcja tłumaczyli nam, że to dla naszego dobra, a przede wszystkim dla dobra naszych rodziców i dziadków i rozumieliśmy to, ale smutek i rozczarowanie pozostawały. Nie trwały jednak długo. A wszystko dzięki naszym wspaniałym wychowawcom! Pokaż więcej →

Zmartwychwstanie Chrystusa świętujemy w Ośrodku. W trosce o Wasze zdrowie zostaliśmy w Malborku, ale sercami wszyscy jesteśmy w domach, myślami jesteśmy z naszymi bliskimi przy rodzinnych stołach! Takich Świąt Wielkanocnych jeszcze nie było i – prawie na pewno – już nie będzie! Musimy się przemęczyć, żeby szybko zażegnać zagrożenie. Kochamy Was bardzo i czekamy końca epidemii!

Naszym najbliższym, całej kadrze i wszystkim życzliwym malborskiemu Ośrodkowi życzymy zdrowych, pełnych miłości, spokoju i – mimo wszystko – uśmiechu świąt Wielkanocnych!

                                                                              wychowankowie MOW w Malborku

Pokaż więcej →

Ostatnie tygodnie są dla nas wszystkich wyjątkowo trudne. Pandemia koronawirusa spowodowała wszechobecny strach i wzajemną nieufność ludzi wobec siebie. W tym anormalnym czasie najważniejsze, ale i najtrudniejsze zadanie stoi przed pracownikami służby zdrowia. To oni są na pierwszej linii frontu: narażają swoje życie ratując wiele innych. Doceniając ich wkład w opanowanie zagrożenia i powrót do tak wyczekiwanej normalności postanowiliśmy zorganizować w naszym Ośrodku konkurs na kartkę świąteczną dla pracowników Służby Zdrowia. Wzięło w nim udział wielu wychowanków z każdej z grup. Chłopcy cały tydzień poprzedzający święta Wielkiejnocy przygotowywali kartki dla lekarzy, pielęgniarek i ratowników. W Wielki Piątek organizatorzy podsumowali rywalizację i nagrodzili najlepsze prace. Wszystkim, którzy wzięli udział gratulujemy właściwej postawy, a najlepszym zwycięstwa! Bardzo cieszymy się, że choć w drobnym stopniu mogliśmy wywołać uśmiech na twarzach pracowników Służby Zdrowia w naszym powiecie. Pokaż więcej →

Tuż przed kwarantanną wpadłem na pomysł dwóch mini-reportaży. Miały one zaprezentować Wam sylwetki trzech naszych wychowanków, którzy niemal codziennie wychodzili trenować  w malborskich klubach sportowych. Wirus trochę pokrzyżował mi plany, bo póki co odwiedziłem tylko Kubę, który w „Rzemieślniku” ćwiczył podnoszenie ciężarów. Wizyta była bardzo ciekawa, jednak miałem problemy techniczne z aparatem i…nie zrobiłem żadnego zdjęcia. Na drugą wizytę, by uzupełnić tekst o fotogalerię było już za późno (nadrobiliśmy jednak w naszej ośrodkowej siłowni). Podobnie sprawa wyglądała w przypadku moich planów przyjrzenia się z bliska Adamowi i Dawidowi grających w drużynie juniorskiej „Pomezanii”. Nie czekając na zakończenie epidemii – próbując urozmaicić Wam trochę ten czas – pierwszy tekst publikuję już teraz.

Kuba w Ośrodku jest już trzeci rok. Dwa pierwsze – jak sam określa – były na „ogarnięcie się i znalezienie własnej drogi”. Szybko się denerwował, przez co często łapał złe oceny i wdawał się w niepotrzebne zatargi. Zdążył się jednak wyciszyć, przemyśleć swoje zachowanie i odkryć pasję, która potrafi go pochłonąć.

Od początku obecnego roku szkolnego Kuba zaczął chodzić na treningi do MKS „Rzemieślnik” Malbork, gdzie pod okiem profesjonalistów ćwiczył podnoszenie ciężarów.  Wiedziałem, że mój kolega z gr. IV codziennie samodzielnie opuszcza Ośrodek i trenuje, ale nie sądziłem, jak dużo wyrzeczeń go to kosztuje. Dyrektor umożliwił mu udział w zajęciach „Rzemieślnika” pod warunkiem, że nie będzie zaniedbywał przez to swoich obowiązków. Po obiedzie, kiedy inni wychowankowie aktywnie bądź biernie odpoczywają, on musi odrobić lekcje i powtórzyć materiał na następny dzień, bo o 17, kiedy inni siadają do prac zadanych przez nauczycieli, on wychodzi. Po powrocie z treningu je kolację, robi swój dyżur i przed snem często uczy się do sprawdzianów i klasówek. Nie jest mu łatwo przy tak napiętym grafiku, ale wie, że nie może sobie pozwolić na złe stopnie, bo straci to, co kocha.

Długo zastanawiałem się, co może być przyjemnego w przerzucaniu kilogramów, podrzucaniu sztangi czy machaniu hantlami i co tak bardzo motywuje Kubę do wielu wyrzeczeń. Już trasa na trening trochę rozjaśniła mi w głowie, kiedy nasz bohater zaczął opowiadać o nowych ćwiczeniach, kolejnych osobistych rekordach, które pokonuje i kolegach, z którymi rywalizuje. Sama sala treningowa nie była oszałamiająca, a sprzęt trudno było nazwać nowym, ale podejście trenerów, rozmowy z kolegami i uśmiech Kuby pokazywały, że jest w swoim żywiole. Już sama rozgrzewka z pompkami, przysiadami, podskokami i rozciąganiem byłaby dla mnie trudna do zrobienia, ale prawdziwe czary zaczęły się później.

Kuba – chłopak niewiele ode mnie większy – podczas martwego ciągu, przysiadów ze sztangą czy wyciskania przerzucał sztangi z tyloma talerzami, że nie zdążyłem ich zliczać. A gdy raz na jakiś czas prosił mnie, żebym przyniósł mu jedno czy drugie obciążenie, to już przez samą drogę pot wyskakiwał mi na czole. Kuba tylko się śmiał, zachęcając mnie, żebym spróbował z całym obciążeniem. Po treningu nasz bohater cały mokry, ale z uśmiechem na ustach poszedł pod prysznic. Gdy już nikogo nie było, spróbowałem podnieść jego sztangę i…pewnie się domyślacie, jak to się skończyło.

Może i ciężary nigdy nie porwą mnie tak, jak piłka nożna, ale patrząc na Kubę, jego zaangażowanie i przyjemność, jaką sprawia mu ten sport, rywalizacja i budowanie własnej sylwetki, myślę, że on myśli to samo porównując swój sport z innymi. Cieszę się z wizyty w MKS „Rzemieślnik”, bo nie dość, że poznałem inną dyscyplinę, zobaczyłem pasję mojego kolegi i widziałem ciekawy trening, to jeszcze poznałem świetnych ludzi, z którymi Kuba na co dzień trenuje. Trzymam kciuki za sukcesy mojego kolegi! Może kiedyś spotkamy się na jakiejś gali mistrzów sportu.

                                                                               K. Matthäus (MOW News) Pokaż więcej →